หลังจากสัมผัสสิบครั้ง

หลังจากสัมผัสสิบครั้ง ตัวอย่างที่สองของลมหายใจ/เหงื่อก็ถูกเพิ่มเข้าไปในรายการ: ตัวอย่างที่ผ่อนคลายของบุคคลคนเดียวกัน ที่นี่เริ่มการทดสอบการเลือกปฏิบัติซึ่งเกิดขึ้นใน 20 การทดลองถัดไป เป็นหน้าที่ของสุนัขในการสื่อสารผ่านพฤติกรรมที่ตื่นตัว ซึ่งตัวอย่างที่พวกเขารับรู้เหมือนกับที่แสดงให้พวกเขาเห็นในการทดลอง 10 ครั้งก่อนหน้านี้ กล่าวคือ ตัวอย่างใดมีกลิ่นเหมือนตัวอย่างความเครียด เนื่องจากสุนัขอาจใช้ข้อมูลอื่นๆ เพื่อช่วยในการเลือก เราจึงรวมการควบคุมทั้งการมองเห็นและกลิ่นหากทั้งสองกลิ่นนี้มี กลิ่น เหมือนกันกับสุนัข เราคาดว่าพวกมันจะเลือกโดยบังเอิญ หากกลิ่นทั้งสองมีกลิ่นต่างกัน พวกเขาจะสามารถหากลิ่นที่ปรากฏขึ้นก่อนได้อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งก็คือกลิ่นความเครียด ชุดตัวอย่างแต่ละชุดจากผู้เข้าร่วมถูกใช้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นสุนัขจึงเห็นตัวอย่างจากคนละคนในแต่ละเซสชั่น

โพสต์โดย : MM เมื่อ 11 ก.พ. 2566 16:45:38 น. อ่าน 82 ตอบ 0